پشیمانی شیطان | داستان فارسی
باران باش و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست.(کوروش کبیر)
خانه » رمان جدید و ایرانی » پشیمانی شیطان
پشیمانی شیطان

پشیمانی شیطان

آن روز که خداوند گفت بر آدم و نسل او سجده کن، نمی‌دانستم که نسل او در زشتی و دروغ و خیانت، تا کجا می‌تواند فرا رود و گرنه در برابر آدم سجده می‌کردم.

پشیمانی شیطان

شیطان نشسته بود بر بساط صبحانه و آرام لقمه برمی‌داشت. گفتم: «ظهر شده، هنوز بساط کار خود را پهن نکرده‌ای؟ بنی آدم نصف روز خود را بی تو گذرانده‌اند.»

شیطان گفت: «خود را بازنشسته کرده‌ام، پیش از موعد.»

گفتم: «به راه عدل و انصاف بازگشته‌ای یا سنگ بندگی خدا به سینه می‌زنی؟»

شیطان گفت: «من دیگر آن شیطان توانای سابق نیستم. دیدم انسان‌ها، آنچه را من شبانه به ده‌ها وسوسه پنهانی انجام می‌دادم، روزانه به صدها دسیسه آشکارا انجام می‌دهند. اینان را به شیطان چه نیاز است؟»

شیطان در حالی که بساط خود را برمی‌چید تا در کناری آرام بخوابد، زیر لب گفت: «آن روز که خداوند گفت بر آدم و نسل او سجده کن، نمی‌دانستم که نسل او در زشتی و دروغ و خیانت، تا کجا می‌تواند فرا رود و گرنه در برابر آدم سجده می‌کردم.»

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است
8